തിര: 2/റൂത്തും സോളമനും >

തിര: 2

റൂത്തും സോളമനും

       ഇതാ - ഇതാണു സത്യം.
      നിങ്ങളെ ഞാനെന്റെ ഉള്ളം കയ്യില്‍ വരച്ചിട്ടിരുന്നു. അന്നും ഇന്നും തുഴ പിടിച്ച തഴമ്പ് നിങ്ങള്‍ക്കുവേണ്ടി സ്നേഹം തടവി കൊണ്ടിരുന്നു. ഈ ഭൂമിയില്‍ ഭ്രൂണങ്ങളാകും മുമ്പേ നിങ്ങളുടെ നോട്ടവും ചിരിയും വിശപ്പും കൊതിയും തൃപ്തിയും ഞാനറിഞ്ഞിരുന്നു.
       ഗീവര്‍ഗ്ഗീസിന്റെ ഓര്‍മ്മയില്‍ ഓളങ്ങളൊഴുകി.
       മീനാമ്മ പേറ്റുനോവെടുത്തു കര്‍ത്താവിനെ വിളിച്ചു. പരിശുദ്ധ മാതാവിനെ വിളിച്ചു.
       റൂത്ത്!
       അവളുടെ ഉള്ളം കൈ ഞാന്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു. പേരും നിശ്ചയിച്ചിരുന്നു.
       "പൊന്നേ, മോളേ, റൂത്തേ."
       ആദ്യത്തെ സന്താനഭാഗ്യം. നെല്ലിന്റെ നിറമുള്ള പെണ്‍മണി. ലെമൂറിയായുടെ ഓരോ മണല്‍ത്തരിയും നിന്റെ ഉള്ളംകാലിന്റെ മാര്‍ദ്ദവത്താല്‍ കോരിത്തരിച്ചിരുന്നു. ഓരോ തിരയും നിന്റെ കണ്ണിലെ വിസ്മയമായിരുന്നു.
       "അച്ചച്ചാ, കടലൊന്നേയുള്ളു? പിന്നെന്താ തിരകളെല്ലാം വേറെ വേറെ?"
       ഈ ലെമൂറിയാക്കടല്‍, എന്റെ രാജ്യം, നിനക്കു വേണ്ടി നിത്യവും തുറന്നിട്ടിരിക്കുന്നു. എന്റെ ഹൃദയത്തില്‍നിന്ന് ആഴിയുടെ രഹസ്യങ്ങള്‍ കഥകളായി പറഞ്ഞുതന്നിരുന്നു.
       ഗീവര്‍ഗ്ഗീസ് ഓര്‍ത്തു.
       രണ്ടു കൊല്ലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സോളമനും വന്നു.
       പുളിഞ്ചാറു പിടിപ്പിച്ച കാറ്റുപായയുടെ നിറമുള്ളവന്‍.
       വയലില്‍ നിന്നു കാലാ പെറുക്കുന്നതുപോലെ കടലില്‍ നിന്ന് പവിഴപ്പുറ്റുകള്‍ പെറുക്കിക്കൊടുത്ത് അവനെ എന്നും ഉമ്മ വച്ചു.
       സോളമാ, ഇതു കേള്‍ക്കുക. നീ ഏത് അദൃശ്യ ദ്വീപിലാണെങ്കിലും കേള്‍ക്കുക.
       കള്ളമില്ലാത്ത ഞാന്‍ ലെമൂറിയക്കടലിന്റെ ജ്ഞാനം പകര്‍ത്തി. ഒതുപ്പുണ്ടാകാതെ ഞാനതു പങ്കുവെച്ചു. അത് ലെമൂറിയാക്കടല്‍ പോലെ അക്ഷയനിധി. ഒന്നുകൂടി ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കി. ജ്ഞാനം സിദ്ധിച്ചവര്‍ ലെമൂറിയക്കടലിന്റെ സൗഹൃദം തേടുന്നു. ജ്ഞാനത്തിന്റെ പ്രബോധനം ലെമൂറിയക്കടലിന്റെ സൗഹൃദത്തിനു യോഗ്യരാക്കുന്നു. കാരണം ലെമൂറിയക്കടലാണ് ജ്ഞാനത്തെ നയിക്കുന്നത്. നമ്മെ തിരുത്തുന്നതും. അതിന്റെ ദാനങ്ങള്‍ നമ്മെ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ. വിവേകവും കൈവേലയും എന്ന പോലെ നമ്മുടെ സ്വപ്നങ്ങളും ലെമൂറിയക്കടലിന്റെ കൈകളിലാണ്. പ്രപഞ്ച ഘടനയും പഞ്ചഭൂതങ്ങളുടെ പ്രവര്‍ത്തനവും കാലത്തിന്റെ ആദിമധ്യാന്തങ്ങളും സൂര്യന്റെ അയനങ്ങളുടെ ഗതിയും ഋതുപരിവര്‍ത്തനവും വത്സരങ്ങളുടെ മാറ്റവും കടല്‍ജീവികളുടെ പ്രകൃതവും ലെമൂറിയാദ്വീപിലെ പാറകളുടെ ശൗര്യവും നമ്മുടെ പൂര്‍വ്വപിതാക്കളുടെ ആത്മാക്കളുടെ ശക്തിയും നമ്മള്‍ മനുഷ്യരുടെ യുക്തിബോധവും കടല്‍ മത്സ്യങ്ങളുടെ വൈവിധ്യവും വേരുകളുടെ ഗുണവും തെറ്റുപറ്റാതെ മനസ്സിലാക്കാന്‍ ഈ ജ്ഞാനമാണ് എനിക്കിടയാക്കിയത്.
       നിഗൂഢമായതും പ്രകടമായതും ഞാന്‍ പഠിച്ചു. നിന്നെ പഠിപ്പിച്ചു.
       ഇപ്പോൾ ലെമൂറിയായുടെ ഒരു നിഴല്‍ഘടികാരമാണ് ഞാന്‍ മക്കളേ.
       ആകെയുള്ളത് മഹാത്മാഗാന്ധിയുടേതു പോലുള്ള ഒരു ഇംഗര്‍സോള്‍ വാച്ചു മാത്രം.
       അത് ഇടവകപള്ളിയിലുണ്ട്. ഒരു നിക്ഷേപം. എന്റെ ശവമഞ്ചത്തിലണിയാന്‍.
       പക്ഷേ അതു് ഇടവകപള്ളിയില്‍ത്തന്നെ നിങ്ങള്‍ വരേയ്ക്കും വരെ സൂക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരിക്കും. കാരണം ഞാന്‍ അടക്കം ചെയ്യപ്പെടുന്നത് മണ്ണിലല്ല.
       കടലിനടിയിലുള്ള ആകാശത്തിലാണ്!
       ഗീവര്‍ഗ്ഗീസിന്റെ മനസ്സ് നിശബ്ദതയുടെ വലയ്ക്കുള്ളില്‍ക്കുരുങ്ങി.
       ചുവന്നകല്ലുകള്‍ കൊണ്ടുള്ള മിന്നുന്ന കൊന്ത ലെമൂറിയായുടെ വടക്കന്‍ ഭാഗത്ത് കടല്‍പ്പച്ചയില്‍ ആഴ്ന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.