തിര: 1/മീനാമ്മ >

തിര: 1

മീനാമ്മ

      അവള്‍ ഉപ്പാണ്.
      ഓര്‍മ്മകളുടെ ഉപ്പ്.
      ഉപ്പില്‍ സൂക്ഷിച്ച് വെച്ച കടല്‍മീനിന്റെ തുറന്ന കണ്ണുകളില്‍ ഒളിപ്പിച്ച ഓര്‍മ്മകള്‍ ഗീവര്‍ഗീസ്സിന്റെ ഹൃദയത്തെ പുഴുങ്ങുന്നു.
      അവളെ ഓര്‍ക്കുമ്പോഴൊക്കെ അയാളുടെ ഉള്ളില്‍ ഒരു ഞടുക്കം. ഒരു വിങ്ങല്‍. ഒരു പൊള്ളല്‍. വെളിച്ചത്തിനും അന്ധകാരത്തിനുമിടക്കുള്ള ഒരു വിള്ളല്‍.
      വള്ളിമീന്‍കൂട്ടം പോലെ ചുരുള്‍ച്ചുരുളായി ഇടതൂര്‍ന്ന് നീണ്ട് കിടക്കുന്ന തലമുടി കാണുമ്പോഴൊക്കെ നിലാവിലെ കടലിനെയാണ് ഓര്‍മ്മ വരിക. അവള്‍, മീനാമ്മ, ഒരു മനോഹര ദ്വീപ്.
      ഒരു കൊച്ചുതുരുത്ത്.
      നീണ്ടുനിവര്‍ന്ന പെണ്ണുടല്‍.
      കടലിന്റെ നീലപായയില്‍ നഗ്നയായ ഒരു ശംഖുപുഷ്പം മലര്‍ന്നിരിക്കുന്നതുപോലെ. അങ്ങനെയായിരുന്നു ആ ദ്വീപിന്റെ സൗന്ദര്യം. ആ തവിട്ടുശരീരത്തിന് നീലഛായയുടെ മിനുക്കം. കടല്‍ക്കാറ്റിന്റെ ഉപ്പുമണം. ചുണ്ടുകളിലെ നനവിലും കണ്ണുകളിലെ തിളക്കത്തിനും ഉപ്പുരസം.
      വര്‍ണ്ണശിലാവല്ക്കലമായ പൂക്കള്‍ തിളങ്ങുന്ന സാഗര ഹൃദയത്തിന്റെ വശ്യത അവളുടെ നീലമിഴികളുടെ തെളിച്ച സുന്ദരമായ സ്വപ്നങ്ങള്‍ നെയ്യുന്നു.
      ജനനത്തിനും മരണത്തിനും ഇടയ്ക്കുള്ള കടങ്കഥപോലെ. ഒരു സങ്കീര്‍ത്തനം പോലെ, മുന്തിരിവള്ളികള്‍ തളിര്‍ത്ത് ജന്മസാക്ഷാത്ക്കാരമാണ് പ്രണയമെന്ന് എല്ലാ ദിവസവും ഏറ്റുപാടുന്നു. ജീവരക്തരസബിന്ദുക്കള്‍ പോലും ഏറ്റുപാടുന്നു.
      ഋതുക്കളെ മോഹിച്ച യൗവനത്തിന്റെ രാവുകള്‍ ഏകനായ ഒരു വൃദ്ധവൃക്ഷത്തിന്റെ പൊഴിഞ്ഞ ഇലകള്‍ പാറി നടക്കുന്ന വിജനമായ വഴിത്താരയില്‍ കാത്തുനില്ക്കുന്നു. മധുരസ്മൃതിയുടെ ഒരു നിഴല്‍ഘടികാരം പോലെ കാത്തുനില്ക്കുന്നു.
      ആ പ്രണയത്തിന് ഉപ്പുരസമായിരുന്നു. മധുരത്തേക്കാള്‍ രുചിയുള്ള ഉപ്പ് രസം. ലെമൂറിയായിലെ പാറക്കുന്നുകള്‍ പോലുള്ള മുലകളുടെ ഞെട്ടുകള്‍ക്കും ഉപ്പിന്റെ മധുരമായിരുന്നു.
       അവള്‍, മീനാമ്മ, ഒരു ഉപ്പുപാടത്തെ കരിമ്പ്. നിലാവിലെ കടല്‍വെള്ളത്തിന്റെ നീലത്തിളക്കമുള്ള ആ അഴകില്‍ മുങ്ങിമറഞ്ഞ ആവേശങ്ങള്‍ ഇപ്പോഴും ഒരു കോളിളക്കമാണ്. വന്‍തിരകള്‍ പോലെ ആ പ്രേമലഹരി വാപൊളിച്ചെത്തുന്നു. ആര്‍ത്തലച്ചു മരിച്ചു വീഴുന്നു. ഇങ്ങനെ ഒരാളെ കുറിച്ച് എത്ര കൗതുകങ്ങളാണ് മറ്റൊരാള്‍ക്കു സഹിക്കാന്‍ കഴിയുക?
      ഗീവര്‍ഗ്ഗീസ് നെഞ്ചുതടവി.
      ഓര്‍മ്മയുടെ ഒരു അടര് അയാളുടെ നെഞ്ചില്‍ വല വിരിച്ചു.
      മീനാമ്മയുടെ വിയര്‍ത്ത മാറിടം ഗീവര്‍ഗ്ഗീസിന്റെ നെഞ്ചില്‍ ഒന്നു കൂടി അമര്‍ന്നു. അവളുടെ കൈവിരലുകള്‍ അയാളുടെ തലമുടിയെ കോര്‍ത്തു. ചുണ്ടുകള്‍ പരസ്പരം ഉരസി. കടലിന്റെ ഉപ്പ് തുടച്ച് മീനാമ്മ പറഞ്ഞു.
      "ഓ ഇങ്ങനെയിറുക്കിയാല്‍ ഉണക്കനെത്തോലി പോലെ ഞാന്‍ പൊടിഞ്ഞു പോകും."
      "പൊടിയട്ടെടി പെണ്ണേ".
      "നമുക്കുണ്ടാകാന്‍ പോകുന്ന കുഞ്ഞും ഞെരുങ്ങി നിലവിളിക്കും."
      ഗീവര്‍ഗ്ഗീസ് എന്തോ ഓര്‍ത്ത് മുകളിലേക്കു നോക്കി.
      റാന്തല്‍ വിളക്കിന്റെ വെളിച്ചത്തില്‍ ഓലക്കൂര. കൂരയില്‍ നീലാകാശത്തിന്റെ മുത്തുകള്‍ മിന്നുന്നു.
      "ലെമൂറിയായ്ക്ക് ഒരു പുതിയ തലമുറ!"
      മീനാമ്മ ഗീവര്‍ഗ്ഗീസിനെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.
      "എന്താ മുഖത്തൊരു തെളിച്ചക്കേട്?"
      അയാള്‍ മീനാമ്മയെ ശ്വാസമടക്കി ചേര്‍ത്തു പിടിച്ചു. ചുമലില്‍ തലോടി.