ശ്രീനാരായണായ / ഗുരു വിശേഷാല്‍പതിപ്പ് ചുറ്റിപ്പിണയുന്ന സത്യത്തിന്റെ നാനാവര്‍ണങ്ങള്‍
മോഹനാംഗന്‍ പാഠശാല എന്ന എഡിറ്ററോടുള്ള കൂറ് മാത്രമല്ല ഇവരെല്ലാം ഈ മഹാദൗത്യത്തിലിടപെടാന്‍ കാരണം. ഇവരുടെ എഴുത്തുകളിലൂടെ വെളിവായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ജൈവമൂല്യങ്ങളും സമത്വത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സ്വപ്നങ്ങളും പ്രസിദ്ധമാണ്. സാധാരണ എഴുത്തിന്റെ വ്യവഹാരത്തിനപ്പുറത്ത് ഗൗരവത്തോടെയുള്ള പുരോഗമന ചിന്താധാരകളും സമകാലികമായ അന്തര്‍ക്ഷോഭങ്ങളും ഇവരെ എന്നും ശ്രദ്ധാകേന്ദ്രമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഇവര്‍ എങ്ങനെ ചിന്തിക്കുന്നു എന്നറിയാന്‍ കാത്തിരിക്കുന്ന പതിനായിരക്കണക്കിനു വായനക്കാരുണ്ട്. ഇവരെ മതത്തിന്റെയോ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെയോ സ്ഥാപിത താല്പര്യങ്ങള്‍ പിടികൂടിയിട്ടില്ല. ഇവരിലാരും സ്വന്തം പ്രതിഭയെ അല്ലാതെ മറ്റൊരാളെ നേതാവായി അംഗീകരിക്കുന്നില്ല. തങ്ങള്‍ ഏറ്റെടുക്കുന്ന ജോലി പൂര്‍ത്തിയാക്കാന്‍ കഠിനമായി അദ്ധ്വാനിക്കാന്‍ ഇവര്‍ക്ക് മടിയില്ല. ഈ പതിപ്പ് വരുന്ന വിവരം അറിയിച്ചുകൊണ്ടുള്ള പരസ്യത്തെ ധാരാളം വായനക്കാര്‍ സന്തോഷത്തോടെയാണ് വരവേറ്റത്. ചില കത്തുകള്‍ ഞങ്ങളെ വികാരവിവശരാക്കി. എത്രയോ മുമ്പേ, ഇതുപോലൊരു പതിപ്പ് എഡിറ്റു ചെയ്യേണ്ടിയിരുന്നു എന്ന് തോന്നിപ്പിച്ച നിമിഷങ്ങള്‍.

ഒരു വായനക്കാരന്‍ അയച്ചുതന്ന കത്ത് ഇവിടെ ചേര്‍ക്കുന്നു:

പ്രിയ മോഹനാംഗന്‍ അവര്‍കള്‍ക്ക്,

അങ്ങയുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ വിവേകചൂഡാമണി ഗുരുവിനെക്കുറിച്ച് പുറത്തിറക്കുന്ന പതിപ്പിന് എന്റെ എല്ലാ ആശംസകളും. ഈ സംരംഭത്തിന് സാമ്പത്തിക ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടെങ്കിലും ഇല്ലെങ്കിലും എന്റെ കയ്യിലണിഞ്ഞിരുന്ന മോതിരം വിറ്റുകിട്ടിയ പതിനെണ്ണായിരം രൂപയുടെ ചെക്ക് ഇതോടൊപ്പം വയ്ക്കുന്നു. ഇത് സദയം സ്വീകരിക്കുക.

ശ്രീനാരായണഗുരുവിനെ അദ്വൈത വ്യാഖ്യാതാവായി മാത്രം ചിത്രീകരിക്കുന്ന ചില ലേഖനങ്ങള്‍ സമീപകാലത്ത് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത് അങ്ങ് കണ്ടുകാണുമല്ലോ. ഗുരു നമ്മുടെ സമൂഹത്തിന് പ്രത്യേകിച്ച് ദിശാബോധമൊന്നും നല്‍കിയില്ല എന്നുവരുത്തി തീര്‍ക്കാന്‍ ആരൊക്കെയോ ശ്രമിക്കുന്നപോലെ തോന്നുന്നു. എന്തൊരു മഹാപരാധമാണിത്! ആരോടും പകയില്ലാതെ, വിദ്വേഷമില്ലാതെ, ലോകത്തിന്റെ മേല്‍ഗതിക്കായി മാത്രം ജീവിച്ച ഗുരുവിനെ എന്തിനാണ് ഒളിയമ്പ് എയ്യുന്നത്? ഗുരുവിന് പലതലങ്ങളുണ്ട്. അതില്‍ ആധ്യാത്മികതയുണ്ട്, ഭൗതികശാസ്ത്രമുണ്ട്. സാഹിത്യമുണ്ട്, സാമൂഹികശാസ്ത്രമുണ്ട്. വേദ, ഉപനിഷത് സൂത്രങ്ങളുടെ അര്‍ത്ഥം പറഞ്ഞുതരുന്ന ഒരാളായി ഗുരുവിനെ അങ്ങ് അവതരിപ്പിച്ചാല്‍ അത് ഈ പതിപ്പിനെ വെറും സാധാരണമാക്കും.

രണ്ടുതരം ഗുരുഭക്തരെ ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. ഒന്ന്, ഗുരുവിനെ സ്വകാര്യമായി ആദരിച്ചുകൊണ്ട് ഇഷ്ടംപോലെ മതവിശ്വാസം പുലര്‍ത്തുന്നവര്‍. രണ്ട്, ഗുരുവിന്റെ ചിന്തകളില്‍ മാത്രം ജീവിക്കുന്നവര്‍. രണ്ടുകൂട്ടര്‍ക്കും അവരുടേതായ ന്യായങ്ങള്‍ കണ്ടേക്കാം. ഗുരു ആരെയും മതപരിവര്‍ത്തനം ചെയ്യാന്‍ പ്രേരിപ്പിച്ചിട്ടില്ല. ഗുരുവിന് ആരുടേയും മതം ഒരു പ്രശ്നമേ അല്ലായിരുന്നു. മനുഷ്യന്റെ ഉയര്‍ച്ച, വളര്‍ച്ച അതായിരുന്നു മുഖ്യം. അവന്റെ നന്മയിലൂടെ ഇതരലോകങ്ങളും നന്നാവുമെന്ന് ഗുരുവിന് അറിയാമായിരുന്നു. ഒരുവന്‍ നല്ല മനുഷ്യനായാല്‍, ഈ ലോകത്തിലെ എല്ലാ ജീവികള്‍ക്കും അത് ആശ്വാസം പകരും. ഗുരുവിന്റെ സ്വന്തം ദര്‍ശനം എന്താണെന്ന് ഇനിയെങ്കിലും തിരിച്ചറിയണം. അതിന് അങ്ങ് സമീപിച്ചിരിക്കുന്ന എഴുത്തുകാര്‍ എല്ലാ നിലകളിലും യോഗ്യരാണ്. അവര്‍ മുന്‍വിധിയില്ലാതെ അത് നിര്‍വ്വഹിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. നൂറ്റാണ്ടിന്റെയോ സഹ്രസാബ്ദത്തിന്റെയോ നായകനായി ഗുരുവിനെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതില്‍ സന്തോഷം. എന്നാല്‍ ഇനി കണ്ടുപിടിക്കേണ്ടത്, ആ ദര്‍ശനമാണ്.