ലൂക്ക് ജോര്‍ജിനെ, വേണമെങ്കില്‍ ഒരു കഥാപാത്രമായി വിശ്വസിക്കാം. അദ്ദേഹം ജീവിക്കുന്നതിന്റെ ക്രമങ്ങള്‍ സ്വന്തം രീതിയില്‍ പറയാന്‍ ഒരുമ്പെടുകയാവാം. അല്ലെങ്കില്‍ മറ്റൊരാളുടെ വേഷം ചെയ്യുകയാവാം. ചലച്ചിത്രങ്ങളില്‍, ജീവിച്ചിരുന്ന രാഷ്ട്രീയ നേതാവിന്റെയോ കലാകാരന്റെയോ വേഷം ചെയ്യാന്‍ മറ്റ് നടന്മാരെ ആശ്രയിക്കാറുണ്ടല്ലോ. ആ നടനിലൂടെ നേതാവിന്റെയോ കലാകാരന്റെയോ ജീവിതം അവതരിപ്പിക്കാം. ഷേക്സ്പിയറെ വിളിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് അഭിനയിപ്പിക്കാന്‍ പറ്റാത്തതുകൊണ്ട് നമുക്ക് ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന നടനെ വേണ്ടിവരുന്നു. അതുപോലെ ലൂക്ക് ജോര്‍ജ് മറ്റൊരാളുടെ വേഷം ചെയ്യുന്ന വ്യക്തിയാകാം. ഈ നോവലിനുവേണ്ടി അദ്ദേഹം സ്വന്തം കൃതിയുടെ കഥപറഞ്ഞ് അത് പരീക്ഷിക്കുകയാവാം.

ലൂക്ക് ആരുടെ ജീവിതമാണ് പറയുന്നതെന്ന് എനിക്ക് വ്യക്തമായി അറിയില്ല. എന്നാല്‍ അങ്ങനെയൊരാള്‍ എവിടെയോ ജീവിച്ചിരുന്നതായി ഞാന്‍ ആ വാചകങ്ങള്‍ക്കിടയിലൂടെ അനുമാനിക്കുന്നുണ്ട്. അല്ലെങ്കില്‍ ഇപ്പോഴും എവിടെയോ ഉണ്ട്. അതുമല്ലെങ്കില്‍ അദ്ദേഹത്തെപ്പോലെ ധാരാളംപേര്‍ കണ്ടേക്കാം. ലൂക്ക് ജോര്‍ജിന്റെ ആത്മകഥയുമാകാമിത്. വേറൊരു രീതിയിലും ചിന്തിക്കാം; ഇത് ലൂക്ക് ജോര്‍ജ് എന്ന വ്യക്തിയുടെ ജീവിതം തന്നെയാകാം. ക്രിസ്തീയ സുവിശേഷ സംഘത്തോടൊപ്പം കുറേക്കാലം പ്രവര്‍ത്തിച്ചു. ദളിത് കുടുംബത്തില്‍ പിറന്നു. ഇടയ്ക്കുവച്ച് കോളേജ് പഠനം നിര്‍ത്തി, പലവിധ തൊഴിലുകള്‍ ചെയ്തു. അധ്യാപകനായും സെയില്‍സ് ബ്രോക്കറായും ട്രാവല്‍ ഏജന്റായും മറ്റും ഉപജീവനം കഴിക്കുന്നതിനിടയില്‍, ഒരു സുഹൃത്ത് വഴിയാണ് ഉപദേശി സണ്ണിയെ പരിചയപ്പെടുന്നത്. ഭാഷാപരമായ കഴിവുകളും ആശയാവിഷ്ക്കാര സാമര്‍ത്ഥ്യവും ഉണ്ടെന്ന് ബോധ്യമായതിനാല്‍ ലൂക്കിനെ സണ്ണി തന്റെ സംഘത്തില്‍ ചേരാന്‍ നിര്‍ബന്ധിച്ചു. ജീവിക്കാന്‍ വേണ്ടിയാണ്, ലൂക്ക് അവരുടെ കൂടെ പോയത്. വെള്ള മുണ്ടും ഷര്‍ട്ടും ധരിക്കണം. ഏത് കവലയിലും ബൈബിള്‍ ഉദ്ധരിച്ച് പ്രസംഗിക്കണം. എളിമയുണ്ടാകണം. ക്രിസ്തുവിന്റെ മഹത്തായ സന്ദേശങ്ങള്‍ മനുഷ്യരുടെ മനസ്സുകളിലേക്ക് കടന്നുചെല്ലുന്നവിധം അവതരിപ്പിക്കണം. ഏത് പരിസരവും അതിനുപയോഗിക്കണം. വീടുകള്‍ സന്ദര്‍ശിച്ച് ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസത്തിന്റെ മഹത്വം ബോധ്യപ്പെടുത്തിയാല്‍ നന്ന്. ബാഹ്യലോകത്തിന്റെ ഗതിയില്‍ വിശ്വസിക്കുകയോ അതിനെ പിന്തുടരുകയോ ചെയ്യരുത്. ലൂക്ക് ഇതെല്ലാം അംഗീകരിച്ച്, ജീവിതത്തില്‍ അതുവരെയില്ലാതിരുന്ന വേഷം ധരിച്ച് സഹപ്രവര്‍ത്തകരെ അതിശയിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ബൈബിള്‍ വചനങ്ങള്‍ വ്യാഖ്യാനിച്ചു. ചില സുപ്രധാന പുസ്തകങ്ങള്‍ അതിനായി വായിച്ചു.

അതേസമയം, മറ്റൊരു വലിയ പ്രതിസന്ധി അഭിമുഖീകരിക്കാനുണ്ടായിരുന്നു. ലൂക്ക് വിശ്വാസിയായിരുന്നില്ല. എങ്കിലും തന്റെ ജീവിതത്തിലെ അസാധാരണമായ സംഭവങ്ങള്‍ക്കെല്ലാം ദൈവത്തെ മാത്രമേ പഴിക്കാനുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. പ്രധാനമായും മൂന്ന് കാര്യങ്ങളിലാണ് ദൈവത്തെ അപലപിച്ചത്. ഒന്ന്, ഏത് സുന്ദരവസ്തുവിനെ കണ്ടാലും, അതിന്റെ പിന്നിലെ തിന്മയും മാലിന്യവും മനസ്സിലേക്ക് വന്ന് ആ അനുഭൂതിയെ തല്ലിക്കെടുത്തും, സഹതാപാര്‍ദ്രമായ കരച്ചിലായി പരിണമിക്കും.